Karanlığın aydınlıkla savaşında

Karanlıktan yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

İyilik kötülüğe yenik düşerken

Kötülükten yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Nefretin sevgiyle yarışında

Nefretten yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Akıl sinmişken aptallık karşısında

Aptallıktan yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Zalim acı çektirmedeyken mazluma

Zalimden yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Doğruluk yalanla kuşatılmışsa

Yalandan yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Sinsi tuzaklarına erdemsizliğin

Erdem düşmek üzereyse eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Haksızlıkla eşitsiz savaşımında

Haklılık silahsız kalmışsa eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Adalet kılıcının kabzasına

Celladın eli uzanmışsa eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Alçaklıkla insan olmak arasında

Bir seçim yapman gerekirse eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Korku cesareti kemirmedeyken

Korkudan yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Ölüm bıçak bilemekteyken yaşama

Ölümden yana değilsen eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Ve yaşamla ölüm arasındaki savaşta

Ölümü göze alman gerekirse eğer

Neresi olmalı bulunduğun yer?

Söz: Ataol Behramoğlu

Çünkü BEN HAYATIM’IN YÖNETMENİYİM, OYUNCUSU veya SEYİRCİSİ DEĞİL!

Kaynak : http://www.kendinigelistir.com/yonetmen-benim/#ixzz4uT5d5eIF

Bir gün, bir bilge, kendi türleriyle uçmayı reddeden iki ayrı cins kuşa rastlar yol kenarında. 

Hayli merak eder bu iki farklı yaratığın nasıl olup da kendi aileleriyle, ait oldukları yerlerde yaşamak istemediklerini, nasıl olup da bir 'yabancı’ yı kendi kardeşlerine yeğlediklerini. 

Biri karga, biri leylek... O kadar farklıdır ki kuşlar. İhtimal veremez birbirlerini sevdiklerine, türdeşleriyle değil de birbirleriyle uçmayı yeğlediklerine.

Öyle ya, karga dediğin kargalarla uçmalıdır, leylek dediğinse leyleklerle. 


Yaklaşır ve merakla inceler kuşları. Ta ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar.

O zaman anlar ki, birlikte kaçar, birlikte uçar, birlikte yaşarlar beklenenlerin yanında tutunamayanlar.

O zaman anlar ki, sahip oldukları değil, sahip olmadıklarıdır kimilerini birbirlerine yakın kılan.

Topal kuşlar birbirlerinin 'arıza’larını bilir ve sömürmek ya da örtmek yerine kabullenirler öylesine.

En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerine değil, ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır.

Aynı şekilde zengin, ayni şekilde mesut olanların ortak paydaları sabun köpüğü gibidir uçar, söner.

Ortak acı, ortak hüzün, ortak pürüzdür esas yakınlaştıran, yaklaştıran...

Mesnevi'den